Dlaczego Montessori?


W naszym przedszkolu realizujemy założenia pedagogiki Marii Montessori.

Stworzyliśmy otoczenie odpowiadające potrzebom dzieci i zapewniające im bezpieczeństwo. Pomoce dydaktyczne znajdujące się w przedszkolu całkowicie odpowiadają sensoryczno - motorycznemu sposobowi uczenia się dzieci w wieku przedszkolnym - wzbogacają wiedzę, rozwijają zainteresowania, czynią otoczenie dostępnym i zrozumiałym. Sprzyjają również budowaniu poczucia sprawstwa, rozwijają samodzielność i prowadzą do coraz większej niezależności.

Przygotowane otoczenie oraz rytm dnia w przedszkolu stwarzają warunki do indywidualizacji nauczania, rozpoznawania możliwości i potrzeb każdego z dzieci.

Przebywając w grupie mieszanej wiekowo w przygotowanym otoczeniu, gdzie każda pomoc znajduje się w jednym egzemplarzu, uczą się cierpliwości, szacunku do pracy, skupienia pozostałych członków grupy. Ponadto starsze dzieci troszczą się o młodsze, pomagają im, stając się ich pierwszymi dziecięcymi autorytetami; młodsze dzieci uczą się od starszych zasad panujących w grupie, mogą prosić o wsparcie.

 

Otoczenie


Przygotowane otoczenie to przestrzeń poznawcza, która jest środkiem wspomagającym indywidualny rozwój dziecka według jego wewnętrznych predyspozycji, potrzeb, zainteresowań. W perspektywie materialnej do przygotowanego otoczenia należy sala przedszkolna, meble oraz inne sprzęty się w niej znajdujące, a także pomoce dydaktyczne.

Otoczenie powinno być estetyczne i zorganizowane tak, aby dać dziecku możliwość zdobywania coraz większej samodzielności i niezależności, poczucia sprawstwa oraz wolnego, swobodnego wyboru materiału do pracy. Ponieważ dziecko z wiekiem oraz w miarę nabywania nowych doświadczeń zmienia się, zmieniają się także jego potrzeby, zainteresowania, tak więc otoczenie również powinno być modyfikowana, urozmaicane, wzbogacane.

 

Materiał rozwojowy Montessori


Materiał Montessori to element przygotowanego otoczenia.

Pomoce dydaktyczne są cały czas dostępne, aby dzieci mogły same po nie sięgać. Mają one swoje stałe miejsce. Są w nich zawarte zasady stopniowania trudności i kontynuacji – są logicznie uporządkowane, aby wskazywać kierunek poznawania poszczególnych materiałów wraz ze wzrastającą trudnością, potrzebnym coraz większym zasobem wiedzy i umiejętności.

Są one także dostosowane do etapu rozwojowego dziecka oraz jego zainteresowań. Mają motywować do działania oraz pobudzać naturalną chęć poznawania.

Materiały dydaktyczne bazują na konkrecie, zapewniają poznawanie wszystkimi zmysłami, dzięki czemu obrazują abstrakcyjne dla dziecka pojęcia oraz czynią je namacalnymi. W danej pomocy jest zawarty tylko jeden problem do rozwiązania, by dziecko mogło się skupić wyłącznie na nim, bez dodatkowych trudności i rozpraszających bodźców – tzw. izolacja trudności.

Pomoce powinny również dawać dziecku możliwość samokontroli – „samodzielnego stwierdzenia sukcesu” bądź dostrzeżenia pomyłki i dokonania korekty.

Z pomocy dydaktycznych mogą korzystać wszystkie dzieci, jednak każde w swoim czasie, zgodnie z tym, kiedy na daną pomoc będzie gotowe bądź jakie będą jego zainteresowania.

 

 

Dział sensoryki


Pomoce z działu sensoryki wprowadzają dziecko w świat pojęć, którymi na co dzień się posługuje. „Dziecko musi najpierw dotknąć, zobaczyć, posmakować, usłyszeć, powąchać, aby wrażenia odnalazły swoje odbicie w mózgu i zostały skojarzone z właściwym pojęciem. Pomoce z tej grupy pozwalają dziecku zmysłami określać ich cechy.” Pomoce sensoryczne mają na celu uwrażliwienie wszystkich zmysłów dziecka, poprzez które poznaje świat. Dzięki nim uczy się rozróżniać i klasyfikować wielkości, poznaje kolory, smaki, zapachy, faktury; sensorycznie poznaje figury i bryły geometryczne, doświadcza początków geometrii. Poznaje pojęcia i nazwy, dzięki którym może później opisywać świat. Pomoce te uczą również logiki i pozwalają doświadczyć uporządkowania. Rozwijają kreatywność.

 

 

Dział edukacji matematycznej


Materiał z zakresu edukacji matematycznej wprowadza dziecko w świat liczb i działań matematycznych. Na początku poznaje ono wielkości 1 – 10, cyfry, liczby parzyste i nieparzyste; później może doświadczyć układu dziesiętnego – zmieniających się kategorii matematycznych zaczynając od jedności, poprzez dziesiątki, setki aż do tysięcy. Poznaje także symbole liczbowe pozwalające na opisanie konkretnego materiału matematycznego. Wykonuje cztery działania arytmetyczne na materiale konkretnym, ukazujące sedno tych procesów.